Η απόβαση των Αμερικανών στη λατινική χώρα, η κινη-ματογραφική σύλληψη Μαδούρο, οι απειλές Τραμπ και οι διεθνείς αντιδράσεις
Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 10/01/2026
Τον ασκό του Αιόλου ανοίγει η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα και η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, με αρκετούς να χαρακτηρίζουν -όχι άδικα- την επέμβαση αυτή ως πειρατική και αντίθετη με κάθε κανόνα του Διεθνούς Δικαίου. Αν μάλιστα αυτό συνδυαστεί με τις εντεινόμενες απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για κατάληψη της Γροιλανδίας -η οποία σημειωτέον ότι ανήκει στη Δανία και άρα είναι ευρωπαϊκό έδαφος- και για ανάλογες επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική (π.χ. Κολομβία και Κούβα), τότε το σκηνικό που στήνεται είναι εκρηκτικό και απρόβλεπτο. Και μπορεί κάλλιστα να γίνει ακόμη χειρότερο εάν την πράξη των ΗΠΑ μιμηθούν με την επίκληση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και της επιβολής τους και άλλες χώρες ανά τον πλανήτη, οι οποίες έχουν διενέξεις με γειτονικές ή μη χώρες.
Στο δικαστήριο
Ο Μαδούρο οδηγήθηκε μάλιστα ήδη σιδηροδέσμιος σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για εμπόριο ναρκωτικών και όπλων και για τρομοκρατία.
«Είμαι αθώος, δεν είμαι ένοχος. Είμαι έντιμος άνθρωπος», ανέφερε ενώπιον του δικαστή, ο οποίος νωρίτερα τον ενημέρωσε για τις τέσσερις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, οι οποίες περιλαμβάνουν τη «συνωμοσία ναρκωτικών – τρομοκρατίας».
Αθώα στις κατηγορίες δήλωσε και η σύζυγός του Σίλια Φλόρες, η οποία τόνισε «είμαι η πρώτη κυρία της Βενεζουέλας».
Αντί Ματσάδο… Ροντρίγκες
Για τις περισσότερες χώρες του πλανήτη υπάρχει πάντως μια πραγματικότητα: ότι ο Μαδούρο υπήρξε στυγνός δικτάτορας και γι’ αυτό δεν είχαν ποτέ αναγνωρίσει την κυβέρνησή του.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι η νυν κάτοχος του Νόμπελ Ειρήνης, η Μαρία Κορίνα Ματσάδο, είναι η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα, η οποία υποχρεώθηκε από το καθεστώς του Μαδούρο να… χάσει τις προεδρικές εκλογές.
Ωστόσο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι η Ματσάδο δεν είναι εκείνη που προωθείται από τις ΗΠΑ ως διάδοχη λύση του Μαδούρο, αλλά η αντιπρόεδρός του Ντέλσι Ροντρίγκες, η οποία υπήρξε -και παραμένει αν κρίνουμε από τις πρώτες τις δηλώσεις- υποστηρικτής του.
Ωμή παρέμβαση
Η ωμή δήλωση ωστόσο του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ «θα τρέξουν τη Βενεζουέλα», δηλαδή ουσιαστικά θα την κυβερνήσουν δια της επιτήρησης, ήταν αυτή που προκάλεσε τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας – διαχωρίζοντας μάλιστα οι περισσότερες χώρες την υπόθεση Μαδούρο, με τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ να δηλώνει χαρακτηριστικά πως «δεν θα χύσουμε δα και δάκρυα για το τέλος του».
Ο παράγοντας «πετρέλαιο»
Το προφανές επίσης είναι ότι οι ΗΠΑ θέλουν να ελέγξουν τα πετρέλαια της Βενεζουέλας, καθώς η λατινοαμερικανική χώρα διαθέτει μεν τα μεγαλύτερα αποθέματα, αλλά δεν είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο. Αποτελεί έτσι τούτο μια αλήθεια, αλλά όχι… όλη την αλήθεια για την αμερικανική επέμβαση. Οι πραγματικές προθέσεις της Ουάσιγκτον δεν είναι απίθανο να φανούν το επόμενο διάστημα, εάν και εφόσον υλοποιήσει ο Τραμπ τις απειλές του για ανάλογες επεμβάσεις σε χώρες της Λατινικής Αμερικής στο όνομα του πολέμου κατά των ναρκωτικών ή στη Γροιλανδία στο όνομα της ασφάλειας των ΗΠΑ.
