Γράφει ο Φώτης Αλεξόπουλος
Οικονοµολόγος
Μέλος του ΙΝΚΑ/Γενική Οµοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος
Η εικόνα των «πάµπλουτων βορείων προαστίων» έχει περάσει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν. Το αφήγηµα της «νεόπλουτης βόρειας κοινωνίας» κατέρρευσε οριστικά µετά την κρίση του 2009 και στη θέση του αναδύεται µια νέα, σκληρή πραγµατικότητα: αυτή της αυξανόµενης φτώχειας, των αδιεξόδων και της κοινωνικής ανασφάλειας.
Ζώντας στην Αγία Παρασκευή µε την οικογένειά µου, βλέπω καθηµερινά εικόνες που δεν συνάδουν µε το παλιό στερεότυπο της ευµάρειας. Στο σούπερ µάρκετ οι καταναλωτές αγοράζουν πια µόνο τα απολύτως απαραίτητα – µια ή δυο σακούλες. Υπάρχουν οικογένειες που αδυνατούν να καλύψουν τους λογαριασµούς ρεύµατος και βρίσκονται αντιµέτωπες µε διακοπές παροχής. Άλλες δεν µπορούν να στηρίξουν τα παιδιά τους σε φροντιστηριακή εκπαίδευση και αναζητούν απελπισµένα φθηνότερες λύσεις.
Η ανεργία στις ηλικίες 29-45 ετών διογκώνεται, ενώ οι συνταξιούχοι βιώνουν την καθηµερινότητα στα όρια της εξαθλίωσης, συχνά περιµένοντας οικονοµική βοήθεια από τα ίδια τους τα παιδιά – όπου αυτό είναι δυνατόν.
Ως µέλος του ΙΝΚΑ / Γενικής Οµοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδος, καθηµερινά συναντώ πολίτες που απευθύνονται σε εµάς, αναζητώντας στήριξη σε αυτά τα δύσκολα αδιέξοδα.
∆εν είναι µόνο τα νοικοκυριά. Οι επιχειρήσεις επίσης δοκιµάζονται. Το συνεχές κλείσιµο καταστηµάτων εξαιτίας των υπέρογκων ενοικίων και της συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναµης, έχει δηµιουργήσει µια νέα ασφυκτική κατάσταση. Η ενοικίαση ενός διαµερίσµατος 50 τ.µ. σε πολλές περιοχές των βορείων προαστίων έχει µετατραπεί σε άθλο για κάθε οικογένεια. Αυτό δεν λέγεται ελεύθερη αγορά, αλλά ελεύθερη αισχροκέρδεια.
Έχω ήδη καταθέσει πρόταση για καθιέρωση πλαφόν ενοικίων καταστηµάτων ανάλογα µε την εµπορικότητα της οδού, καθώς και πλαφόν τιµών για τις κατοικίες, µε βάση το κόστος κατασκευής.
Η Πολιτεία και οι ∆ήµοι οφείλουν να δουν κατάµατα αυτή τη ζοφερή εικόνα. Χρειάζεται νέα καταγραφή από τις κοινωνικές υπηρεσίες για τα προβλήµατα που άφησε πίσω της η πανδηµία COVID-19, καθώς και συστηµατική µελέτη των νέων πιέσεων που προκύπτουν από το διεθνές περιβάλλον: ενεργειακές κρίσεις, µεταβλητότητα στις τιµές των καυσίµων, πληθωρισµός. Αυτά δεν λύνονται µε πρόχειρες πολιτικές εξαγγελίες, αλλά µε σοβαρή ανάλυση από εξειδικευµένα στελέχη και µε έγκαιρες παρεµβάσεις κοινωνικής πολιτικής.
Η Αγία Παρασκευή και γενικότερα τα βόρεια προάστια χρειάζονται µια νέα στρατηγική κοινωνικής µέριµνας. Χρειάζονται πολιτικές που θα βλέπουν πίσω από τη «βιτρίνα», θα αφουγκράζονται την πραγµατική καθηµερινότητα και θα δίνουν λύσεις στους πολίτες που σήµερα ζουν στα όρια.
Η εποχή που µπορούσαµε να µιλάµε µόνο για «εύπορες περιοχές» έχει περάσει. Αν θέλουµε να οικοδοµήσουµε µια κοινωνία δικαιότερη και πιο ανθεκτική, οφείλουµε να αναγνωρίσουµε την αλήθεια: η φτώχεια δεν κάνει διακρίσεις ούτε σε ∆ήµους ούτε σε γειτονιές.
