Γράφει η Αδαμαντία Τριάρχη – Μακρυγιάννη
Φιλόλογος
«Σ’ αυτό το φέρετρο
ακουμπά η Ελλάδα»
Ο Άγγελος Σικελιανός
για τον Κωστή Παλαμά
Βαδίζετε ωραίοι και αγέρωχοι, ξέροντας πού κατευθύνεστε. Δεν καταδεχτήκατε παρακλήσεις, όταν η διοίκηση Μεταξά, χειρότερη από τη ναζιστική, σας παρέδωσε στους Γερμανούς. Και περιμένοντας την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή, δεν ζητήσατε έλεος από τους τυράννους.
Κάποιοι λευκοφορεμένοι, άλλοι με υψωμένη γροθιά και όλοι με άφοβο βλέμμα και μεγαλείο ήθους, πορεύεστε προς το Σκοπευτήριο! Δεν σας τρομάζει ο θάνατος, γιατί στην προσφορά της ζωής σας «ακουμπά» και στηρίζεται η πατρίδα.
Μόνον ο θάνατος για τα ιδανικά της πατρίδας αντιμετωπίζεται με μοναδική γενναιότητα, και εξασφαλίζει τη συνέχεια του μέγιστου αγώνα της Ελευθερίας.
Πολλά είχαμε διαβάσει για μεγάλους της Αντίστασης. Ο γιατρός Καρβούνης, αρνήθηκε να σωθεί από την εκτέλεση των 118 στο Μονοδέντρι της Σπάρτης, αν και οι τύραννοι εκτίμησαν ότι σπούδασε στη Γερμανία. Ζήτησε όμως, να χαρίσουν τη ζωή σε ένα από τα τέσσερα παιδιά τού Τζιβανόπουλου, που θα εκτελούνταν.
Τελικά ουδείς σώθηκε. Ούτε ο διερμηνέας των Γερμανών στο Χαϊδάρι, ο Ναπολέων Σουκατζίδης. Του πρότειναν να ζήσει, αλλά αρνήθηκε, όταν τον πληροφόρησαν ότι θα έπαιρνε τη θέση του ένας συγκρατούμενος. Η ιδανική αλληλεγγύη αμέσως έδειξε την Καισαριανή. Ένα από τα συνταρακτικά μηνύματα της εποχής διαβάζει ο πατέρας του ήρωα: «Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, νάσαι περήφανος για το μονάκριβο γιο σου… Γεια, γεια Πατερούλη».
Από εκείνους του εξαίρετου ηρωισμού, δεν είχαμε ό,τι πιο πολύτιμο: τη μορφή τους, όπως θα επαναλάμβανε ο Κ. Καβάφης. Και ύστερα από δεκαετίες, στις διασωθείσες φωτογραφίες, που τράβηξε η προπαγάνδα του Γ’ Ράιχ, έχομε μπροστά στα βουρκωμένα μάτια μας τους αγέρωχους της Καισαριανής, να πορεύονται υπερήφανοι προς το θυσιαστήριο. Στη βαρβαρότητα των κατακτητών, αντέταξαν το ηρωικό ήθος!
Οι φωτογραφίες, τα σεπτά τεκμήρια της Ιστορίας μας, κατ’ αρχήν θα περιέλθουν στο ελληνικό κράτος. Τα όσια και τα ιερά της Καισαριανής. Οι εκτελεσθέντες δεν είχαν κηδεία και επίσημη ταφή, που τους άρμοζαν. Και η Ελληνική Πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει για την απόδοση τιμών, που πρέπουν στους ταυτισμένους με την Ελλάδα αγωνιστές.
Συγκλονισμένοι εμείς, περιμένομε την ώρα, που θα προσκυνήσουμε τους Αγίους της Ιστορίας μας…
