Όταν τους ήλιους θα κοιτάς µε υπερηφάνεια,
κι όταν µε αίµα θα διαγράφεις τις ντροπές
µην ξεχάσεις τα κοράκια που σπαράζουν,
τις µανάδες που τα στήθια τους ταράξαν οι γροθιές.
Όταν κάµπους τα λιβάδια θες να κάνεις,
µε τις σάρκες των δικών σου των παιδιών,
µην ξεχάσεις τον πατέρα
που µια σακούλα έχει φυλαχτό.
Όταν ήχοι του θριάµβου θα σε ντύνουν,
στα κόκκινα χαλιά που περπατάς,
µην ξεχάσεις τον αέρα των αγγέλων,
που ράγες έχουν για φτερά.
Όταν δύναµη υψώνεις και καµάρι
και για σκέλια σου νοµίζεις τα λεφτά,
µην ξεχάσεις τα αγέννητα µωρά σου,
που στοιχειώνουν την ανύπαρκτη καρδιά.
Όταν τρως µε µανία στα σαλόνια,
υπογράφοντας κτηνωδίες τακτικές,
µην ξεχάσεις τα αλέρωτα σεντόνια,
που σκέπαζαν τις άφαντες ψυχές.
Όταν το έγκληµα βαφτίζεις ατυχία,
και στις πλάτες των τεράτων ακουµπάς,
µην ξεχάσεις την ορφάνια εκείνων,
που ούτε τάφους έχουν να πάρουν αγκαλιά.
Όταν οι άθλιοι λιποτάκτες σου σε λούζουν,
µε γαρύφαλλα της νίκης, που ζητάς,
µην ξεχάσεις τις πιθανότητες που είχες,
να θρηνήσεις τα δικά σου τα παιδιά!
Για τις ψυχές…
Για να µην ξεχνάµε ποτέ αυτό το πένθος, για την ηµέρα των Τεµπών, το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023, λίγο πριν τα µεσάνυχτα, ξηµερώµατα 1ης Μαρτίου.
Γιούλα Καλλιά Γ’ 1 (2025-2026)
Μαθήτρια του 1ου Γυµνασίου Πεύκης
